Kadim mitler dünyaya iner. Yükseklerde, yıkılmış göksel saray gökyüzünde asılı durur; tanrılar, uyuşmuş, boş ve cansız bir şekilde yürüyen ölüler gibi ilerler. İnsanlık bu ölümsüzlerin "kutsamasını" alıp asimilasyonun eşiğinde dururken, her zaman meydan okuyan birkaç kişi yükselir. Yerlerinde dururlar ve kim olduklarının gerçeğine sıkıca tutunurlar.