Eylül 1845'te, yıkıcı yeni bir bitki hastalığı İrlanda'yı kasıp kavurdu ve halkın büyük çoğunluğunun geçim kaynağı olan patates mahsullerini yok etti. İngiliz hükümetinden gelen yardım yetersiz ve çok geç kalmıştı. Sonraki altı yıl içinde bir milyon İrlandalı açlıktan öldü ve bir milyondan fazla kişi de açlık ve hastalıktan kaçmak için yurt dışına göç etti.