40 yaşındaki Polina, ileriye dönük bellek kaybı (anterograd amnezi) yaşamaktadır; bu durum, kızı Taya'nın kayıp olduğu gerçeğiyle her gün yeniden yüzleşmek zorunda kaldığı anlamına gelir. Ancak anne, en kötü ihtimale inanmayı reddeder ve hastalığına rağmen, bir günlükten de yararlanarak olayların nasıl geliştiğini bir araya getirmeye çalıştığı kendi araştırmasını yürütür. Polina, Taya'nın kayboluşunun bir kaza olmadığına ve yakınlarının kendisinden gerçeği sakladığına dair giderek daha fazla şüphe duymaya başlar.